home  
     
  archief  
  De swingende muziekscene van Dakar: Carlou D en Cheikh Lô  
  Vanwege mijn werk voor de Kracht van Cultuur was ik vorige week in Dakar aanwezig bij een conferentie over de versterking van de culturele sector in Afrika. Dat was een bijzondere en buitengewoon inspirerende ervaring. Een verhaal daarover volgt later. Na de conferentie bleven Alfred, mijn KvC-collega en ik nog enkele dagen in de culturele hoofdstad van West-Afrika. En natuurlijk zochten we de muziek op. Er gebeurt veel in Dakar. De club van Youssou N'Dour, Thiosanne genaamd, wordt geroemd, maar blijkt geen hotspot meer te zijn.  
 

Wij waren er eventjes, maar het concert begon pas uren later, dus gingen we elders kijken. Wel mochten we eventjes de zaal zien die een nogal troosteloze en uitgewoonde indruk maakte. In Just4you trad Cheikh Lô, een protegé van N'Dour, op. Just4you is eigenlijk een soort groot overdekt terras, waar bezoekers aan tafeltjes eten en drinken. We arriveerden om half elf en vlak voor het kleine podium - hooguit 4 x 5 meter- was nog een tafeltje vrij. Na de maaltijd duurde het nog een uur voordat de Cheikh Lô het podium betrad. Als frontman zingt hij, maar speelt ook percussie en hoewel zijn muzikanten dus vooral zijn rug zien, is Lô onbewtist degene die de muzikale teugels strak houdt. De band speelde op een zeer bescheiden volume, maar klonk niettemin enorm vitaal en kon bij tijde en wijle echt knallen. De muziek van Cheikh Lô is mbalax en dus verwant aan die van Youssou N'Dour. De fraaie ritmes klinken live veel mooier dan op Lô's laatste cd Lampfall, die toch wat gladjes is geproduceerd. Voor de muzikanten was het een thuiswedstrijd en dat voelde geweldig. Vrijwel voortdurend zijn er enkele mannen vlak voor het podium aan het dansen en regelmatig stapte Lô het podiumpje af om mee te dansen. Lô en zijn muzikanten maakten er een heerlijk feestje van zonder te vervallen in platitudes met flauwe publieksdeelname. De dans was zeer spectaculair, de vonken vlogen er af en leidden regelmatig tot veel opwinding in de zaal. De sfeer was hartverwarmend. Zelden zo'n ambiance meegemaakt. De avond er voor waren we in een jazzclub waar de voor ons onbekende Carlou D optrad. De kleine club, ook met zitjes voor het podium, zat lekker vol en had een zeer relaxte sfeer. De stem van Carlou D deed denken aan die van Nuru Kane, een andere Senegalees die vorig jaar indrukwekkend debuteerde met Sigil. Afrojazz noemt Carlou zijn stijl, maar het was eigenlijk meer akoestische Afrikaanse popmuziek. Het geluid van de band werd vooral bepaald door een pracht van een koraspeler, zonder dat deze het klankbeeld domineerde. Af en toe waren er spontane gastvocalisten die het geheel een zeer ongedwongen karakter gaven. De band ving dat allemaal keurig op en speelde puntgaaf.

Gezien op 9 en 10 maart in Dakar

 

 
 
14-3-2007 | 17:18 terug
 
     
  Intro  
  Welkom op mijn weblog. Ik houd me bezig met journalistiek en marketing in de podiumkunsten. Ik schrijf voor Het Financieele Dagblad, Haarlems Dagblad, Kracht van Cultuur, Heaven Popmagazine en ben eindredacteur voor een tijdschrift over internationaal cultuurbeleid: SICA Magazine. Op deze verzamelplaats voor mijn teksten wil ik ervaringen delen. Reacties krijg ik graag op jos[at]josschuring.nl. Informatie over mijn andere werkzaamheden staat op www.josschuring.nl  
 
26-2-2007 | 23:49
 
     
     
  Conculega's:  
  www.simber.nl
www.wijbrandschaap.nl
www.loekzonneveld.nl
 
     
  Kijk ook eens op:  
  www.krachtvancultuur.nl
www.moose.nl
www.theatercentraal.nl
www.8weekly.nl